Εδώ τα φρέσκα κουλούριααααααα!!!

17/12/2010

Πώς περνάει ο χρόνος…

Όσες φορές και να το συνειδητοποιήσεις, πάντα εντυπωσιακό σου φαίνεται και κάθε φορά ορκίζεσαι ότι δεν θα το αφήσεις να ξανασυμβεί. Λες και είναι στο χέρι σου…

Έτσι, ούτε που κατάλαβα πώς από τέλος Σεπτεμβρίου, φτάσαμε στο τέλος του χρόνου…

Για την ιστορία, τελικά οι νέες αναβαθμίσεις του WordPress και των συνεργατών του, φάνηκαν πιο ικανές από εμένα και κατάφεραν αυτό που έστησα τόσο καιρό και που με χαρά στο τέλος Σεπτεμβρίου έβλεπα σχεδόν ολοκληρωμένο, τελικά να το αποδιοργανώσουν εντελώς, με ελάχιστο κόπο και χρόνο. Για την ακρίβεια όσο κρατάει μια αναβάθμιση. Φαντάζομαι ότι εμένα μου πήρε πολύ περισσότερο να το επαναφέρω, γιατί και τις τεχνικές γνώσεις δεν έχω και που τελικά είναι απαραίτητες (μεγάλη αλήθεια) αλλά και γιατί, κάτι η απογοήτευση με την κατάρρευση του blog με τα 32 plugin, κάτι η προετοιμασία για την συνέχεια και ο προβληματισμός στο πως θα προχωρήσω την κυρίως ιστορία, μου έστρεψαν το ενδιαφέρον και τον προσανατολισμό, στο κομμάτι της συγγραφής και της αναζήτησης των βασικών στοιχείων του κορμού, που ακόμα τελικά δεν τα έχω αποφασίσει. Έτσι με όλα αυτά, όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι, με το γεγονός πως πρέπει να έρθει και το αποτέλεσμα και μιας και ακόμα δεν έχουμε παρά ελάχιστες επισκέψεις από άγνωστους αναγνώστες, αποφάσισα να κάνω κάποιες τελικές αλλαγές, όσον αφορά το χρόνο που θα διαδραματιστεί επίσημα όλο αυτό αλλά και που θα ολοκληρωθεί. Έτσι επίσημη έναρξη του εγχειρήματος θα είναι η 1η Ιανουαρίου του 2011. Το όλο πρότζεκτ θα ολοκληρωθεί μέσα στο χρόνο που θα ακολουθήσει και θα λήξει 31 Δεκεμβρίου του 2011. Έτσι θα έχω και την δυνατότητα τον επόμενο Δεκέμβριο, που πλέον συγγραφικά αλλά και σαν εικόνα όλο αυτό θα έχει φτάσει στο τέλος του, να μπορέσω να το προωθήσω, ώστε να έχω άλλο ένα όπλο για την επίτευξη του στόχου μου.

Στα δικά μας τώρα, από το τέλος Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα, έχουν συμβεί αρκετά. Όχι τόσο σαν ποσότητα, αλλά περισσότερο σαν καταστάσεις ικανές για να αλλάξουν και πάλι όλη την ψυχολογία και την πορεία που χαρακτηριζόταν από την τροχιά της αδράνειας, βάζοντας ακόμα ένα κίνητρο για την ανάγκη επίτευξης των στόχων. Πλούσιο σε γνωριμίες διάστημα και σε ξεκαθαρίσματα, για να καταλήξει τελικά και να με φέρει σε μια κατάσταση υπέροχη, που αποδεικνύει πως όντος, τα ομορφότερα πράγματα δεν είναι πράγματα… και να μου θυμίσει πώς τελικά είναι να Ζεις και πόσο πολύ αξίζει αυτό.

Παράλληλα στο blog μπήκε πλέον και λειτουργεί η σελίδα για την ηλεκτρονική αγορά του/των βιβλίων, ανέβηκε ένα νέο κεφάλαιο, το “10.The Show Must Go On – The Real Tuesday Weld“, ενώ δειλά – δειλά, φτάσαμε τους 79 υποστηρικτές αναγνώστες, με την προσθήκη σε αυτούς των φίλων Σοφία, Αντιγόνη, Ηλίας, Γεωργία, φέρνοντάς μας μόνο 21 αναγνώστες μακριά από το 3ο τέλος. Η Tangerine, έχει ήδη στείλει τέσσερα κεφάλαια στα αγγλικά και έτσι σύντομα δεν θα παραπονιούνται και οι φίλοι του εξωτερικού και της δεύτερης γενιάς μεταναστόπουλα, που ως γνωστών δεν μαθαίνουν την ελληνική, για την αδυναμία να διαβάσουν το έπος.

Στα γενικά νέα, ένα αίσθημα υπερηφάνειας μας διακατέχει, μιας και αντέχουμε ακόμα τον ζυγό αγόγγυστα, χαρίζοντας μας τα εύσημα, από αυτούς που μας επέκριναν τόσο καιρό. Φυσικά και δώσαμε και την ψήφο εμπιστοσύνης, στον διεθνώς βραβευμένο, από τις γερμανικές τράπεζες που μας δανείζουν με υπέρογκους τόκους, πρωθυπουργό μας, έστω και άτυπα μέσα από τις δημοτικές εκλογές, διατηρώντας το μέτωπό μας καθαρό σαν γνήσιοι ραγιάδες. Οι κινητοποιήσεις έχουν αποκτήσει τον καθαρά συμβολικό χαρακτήρα που τους αξίζει και επιτέλους δεν ενδιαφέρουν κανέναν, εκτός από τους ΜΑΤάδες που βρίσκουν και τον χρόνο να ξεμουδιάσουν λίγο και να προπονηθούν στο “γκλοπ” και στο “χημικό πόλεμο” χωρίς να ξοδεύουν άλλο, το ταλαιπωρημένο κράτος. Μάλιστα φήμες λένε πως οι νέες ανθρωποκεντρικές οδηγίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σε συνδυασμό με την εναρμόνιση τους με το μνημόνιο (δεν ξέρω πιο από όλα, έχω χάσει το μέτρημα), είναι σαφείς. Όχι αιχμαλώτους! Με ανακρίσεις και την γραφειοκρατία που συντηρούν, κοστίζουν.

Δε σόου μαστ γκόου ον!

91,8 κιλά.

28/9/2010

2 μέρες έμειναν…

Δεν μπορώ να το κρύψω αλλά το άγχος έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερο καθώς πλέον θα μπούμε στην κανονική φάση όπου ο χρόνος δεν παγώνει… τα κεφάλαια δεν μπορούν να καθυστερήσουν και το αποτέλεσμα πρέπει να έρθει…

Στο “τεχνικό” κομμάτι, ετοιμάστηκε και το ανεξάρτητο “page” στο facebook για την υποστήριξη του “Λεξικού Εννοιών και Λημμάτων ΔΧΚ” , κάτι που φιλοδοξώ να φέρει και φρέσκο αίμα στο blog, από ανθρώπους που δεν ανήκουν στους φίλους μου, ούτε στο κοντινό μου περιβάλλον. Ελπίζω μέχρι την έναρξη να έχω τελειώσει και με δύο-τρία άλλα πραγματάκια, που θέλω να έχει η αρχική έκδοση.

27/9/2010

Μόλις 3 μέρες πριν από την επίσημη έναρξη…

Άλλη μια σελίδα προστέθηκε στο πλευρικό μενού, για να συμπληρώσει άλλο ένα κομμάτι από το συνολικό παζλ. Είναι το Λεξικό εννοιών και λημμάτων, που μέσα σε αυτό θα συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος των επεξηγηματικών σχολίων, ώστε να μπορείτε να τα βρίσκετε όλα μαζί συγκεντρωμένα. Θα προσέξετε ότι υπάρχουν δύο κατηγοριοποιήσεις. Μια αλφαβητική και μια ανά κεφάλαιο.

Επίσης έχει αρχίσει να “ανεβαίνει” και η υποστηρικτική σελίδα στο φατσοβιβλίο, αφού κάποιοι, λίγοι δυστυχώς ακόμα, ανακάλυψαν πως το κουμπάκι που λέει, “πρότεινε αυτή τη σελίδα στους φίλους σου” δεν δαγκώνει…

Ελπίζω να ακολουθήσουν αυτό το καλό, χριστιανικό παράδειγμα και οι υπόλοιποι…

24/9/2010

Ξύπνησα καλά; Δεν θυμάμαι…

Παρασκευή. Το πιο ενδιαφέρον πράγμα που είχε η μέρα, την οποία έφαγα στο γαμωφέϊς και χωρίς αποτέλεσμα! Προσπαθούσα όλη μέρα να στείλω το ενημερωτικό μήνυμα, στους φίλους που έχω στην λίστα μου και συνέχεια μου έβγαζε το κώλο μήνυμα  και με μπλόκαρε… Σκατά! Τσάμπα μέρα! Αύριο δεν θα το ξανακάνω αυτό. Θα συνεχίσω και απλά θα στείλω ένα μήνυμα για να μπουν στη σελίδα, να γραφτούν και να φέρουν κανένα φίλο. Τίποτα άλλο! Άλλωστε δεν είμαι σίγουρος πόση σημασία έχει όλο αυτό μιας και παρόλο που έφτασε τα 200 άτομα η σελίδα υποστήριξης, μόνο 4-5 άτομα μου έκαναν το χατίρι να το προωθήσουν… μάλλον πρέπει να αναζητήσω και αλλού αναγνώστες… μιας και εδώ τους βλέπω όλους πολύ… απασχολημένους… Τουλάχιστον το κατάλαβα νωρίς.

Στα κοινωνικά, ο Πάνος είπε ότι παράτησε το Travian επιτέλους! Τώρα μένει να το κάνει! Σήμερα δεν μίλησα καθόλου με την Tangerine και μου έλειψε το μικρό…

23/9/2010

Σήμερα ήταν από αυτές τις άδειες μέρες που ακολουθούν μια καλή και μετά καταλήγουν σκατά για να μην χαρακτηριστούν ως αδιάφορες…

Ξύπνησα χωρίς διάθεση. Ήρθε και μια γκόμενα κλητήρας και έφερε δύο κωλόχαρτα από την ίδια τράπεζα. Τώρα αυτή πήρε διπλό μεροκάματο; Στείλανε χαρτί από την VilligeBank και για τον πατέρα μου, για 200 ευρώ… Θα του κάνουν δικαστήριο… έχει πεθάνει 7 χρόνια τώρα…

Τελικά το πήρα απόφαση να αρχίσω το λεξικό. Το οποίο και προχώρησα αρκετά. Μου ήρθε και η ιδέα να βγάλω ονόματα σε όλους τους χαρακτήρες και να τους μοιράσω e-mail για επικοινωνία και να τους φτιάξω και σελίδα στο facebook… αλλά η Ιωάννα όπως πάντα είπε την ατάκα… συνέχεια μπορείς να το βελτιώνεις… και να πιστεύεις πως κάνεις και δουλειά… Και επειδή έχει δίκιο όπως πάντα, λες και είναι μέσα στο μυαλό μου, πήρα οριστικά την απόφαση πως η ημερομηνία έναρξης θα είναι 01/10/10. Για να προχωρήσει και όποια βελτίωση θα γίνεται στην πορεία.

Έγραψα και ένα κείμενο, που μου πήρε μια ώρα, για να το στείλω στο facebook και να ενημερώσω τους “φίλους” για την έναρξη, το blog και τη σελίδα στο δημοφιλές δίκτυο και κάποιο αρχίδι το μάρκαρε ως “ανεπιθύμητο” και να με μπλόκαρε… πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ένας άνθρωπος και δεν καταλαβαίνω γιατί αν δεν γουστάρεις, δεν βγάζεις τον άλλο από φίλο, ή ας τον κάνεις τον ακόμα και block, έτσι γουστάρεις και το κάνεις. Αλλά να τον έχεις στην λίστα σου ως “φίλο” και να του μπλοκάρεις τα μηνύματα…

Είμαστε πολύ γελοίοι τελικά…

Ευτυχώς μέσα στην μαυρίλα είχα και νέα από την Ειρήνη που είναι στην Σκοτία για σπουδές και μου έφτιαξε την διάθεση…

Αυτά και για σήμερα…

94,4 κιλά

22/9/2010

Σήμερα ήταν λίγο καλύτερα, ή τουλάχιστον δεν είχαμε τίποτα χειρότερο.

Έγιναν κάποιες διορθώσεις στα βοηθητικά κείμενα info και FAQ αφού και οι ημερομηνίες είχαν αλλάξει, αλλά και την Tangerine που θα κάνει την μετάφραση έχουμε βρει. Οριστικοποιήθηκε η τιμή των μεταφορικών για την Ελλάδα και την Κύπρο στα 3 ευρώ ανεξάρτητα εάν πρόκειται για ένα βιβλίο ή για όλη την τριλογία.

Συναντήθηκα και με τον Φακίνο στον Κεραμικό, στην έκθεση που διοργανώθηκε για το μόνιμο πλέον, γραφίστικο διαγωνισμό, “Δέκα Εικόνες Για Την Ιθάκη” που εντυπωσιάστηκα με το πόσες συμμετοχές είχε από σχεδιαστές απ’ όλο τον κόσμο και από την ποιότητα και τον πλουραλισμό της δουλειάς τους. Επίσης για άλλη μια φορά ένοιωσα το πόσο γουστάρω το χώρο της γραφιστικής. Ευχάριστη έκπληξη ήταν και η από κοντά πλέον γνωριμία μας με την Γεωργία Σω, που μέχρι χθες είχαμε μόνο φατσοφιλία με πληθώρα “λάικ”, η οποία παρευρέθηκε στο “ιβεντ”, με την συμπαθέστατη φίλη της Πάολα!

Υγ. Ο Φακίνος μας ενημέρωσε ότι η πρώτη λέξη του μικρού Μικελάντζελο ήταν “treasure” !

21/9/2010

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Κακή διάθεση με το που ξύπνησα, συνηθισμένο. Απαισιόδοξες σκέψεις, συνηθισμένο. Κατάθλιψη, συνηθισμένο. Μήνυμα από τον Μήτσο πρωί πρωί, ασυνήθιστο. Προώθηση email που μας έστειλε η εφορία. Μπράβο, τους πιάσατε τους φοροφυγάδες. Στα καπάκια ένας άμισθος δημόσιος υπάλληλος (δικαστικός επιμελητής/κλητήρας) φέρνει ένα κωλόχαρτο, συνηθισμένο που δεν συνηθίζεται με τίποτα…

Και δεν είναι καν Δευτέρα…

95,3 κιλά. Το μόνο θετικό αποτέλεσμα της ανέχειας…

20/9/2010

Καλά, πως περνάει έτσι ο καιρός; Πέρασε ένας μήνας και εμένα δε μου φάνηκε πάλι ούτε εβδομάδα… Από πού να το πιάσω τώρα… Λοιπόν,

Καταρχήν καλό φθινόπωρο. Να μην ακούω μαλακίες για χειμώνες και τέτοια. Οι εποχές είναι τέσσερις. Δεν θα το αλλάξετε εσείς αυτό! Ελπίζω να περάσατε καλά γιατί από εδώ και πέρα ο Γιώργος, οι κυράδες, τα παλικάρια του και το ΔΝΤ μας υπόσχονται έντονες συγκινήσεις. Είναι καιρός να ζήσουμε όλα αυτά που ψήφισαν τις καλοκαιρινές νύχτες. Θα είναι ζεστός ο χειμώνας…

Στα του εγχειρήματος, έχουμε αρκετές αλλαγές και μεγάλη εξέλιξη παρότι αυτό δεν φαίνεται μάλλον με την πρώτη ματιά. Το blog πλέον βρίσκεται σε ανεξάρτητο σέρβερ και χρησιμοποιεί πλέον την πλατφόρμα του WordPress.org, κάτι που εκτός από το ότι μου έμαθε μπόλικες νέες λέξεις, που δεν είχα και καμία κάψα να μάθω, επέτρεψε πλέον την χρήση διαφόρων πρόσθετων, όπως του PayPal, ώστε να ολοκληρωθεί η σελίδα και πλέον να μπορώ να προχωρήσω στο περιεχόμενο. Παράλληλα προστέθηκαν και οι απαραίτητες σελίδες των “όρων χρήσης” και του “προστασία προσωπικών δεδομένων“. Έγινε επιτέλους και η σύνδεση της σελίδας του βιβλίου στο φατσοβιβλίο, που σας περιμένει να κάνετε το “λάικ” σας για να γίνουμε περισσότεροι, η οποία και ανανεώθηκε, κάτι που θα συμβαίνει συχνά πλέον για να έχει και νόημα η ύπαρξή της. Στο γενικότερο facebook κλίμα, συνδέθηκαν και οι σελίδες και πλέον μπορείτε να κάνετε και “λάικ” στο κάθε ποστ ξεχωριστά. Επίσης μπορείτε με το πάτημα του αντίστοιχου κουμπιού (γουάου) να το μοιράσετε στις αγαπημένες σας σελίδες, που πλέον είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, όπως επίσης για τους λάτρεις του χαρτιού που δεν την “βρίσκουν” με την οθόνη, μπήκε και το κουμπάκι για την άμεση εκτύπωση. Με ρέγουλα παιδιά, υπάρχει θέμα οικολογίας! Τέλος, μπήκε επιτέλους και το PayPal, για να αποτελέσει τον πρώτο αυτόματο τρόπο πληρωμής και να μην σας τρέχω στις τράπεζες να στήνεστε στις ουρές!

Έχουμε και νέο επίσημο μέλος στην οικογένεια! Την Tangerine, γνωστή και ως Άρτεμη, που ανέλαβε επίσημα την μετάφραση των κειμένων στα αγγλικά! Επιτέλους μπορούμε να γίνουμε εξαγώγιμο προϊόν! Η Tangerine μαζί με την Σοφία αποτελούν και τους δύο νέους φίλους αναγνώστες, είκοσι τέσσερις πριν από το τρίτο τέλος.

Στα δικά μου τώρα, επιτέλους είδα την κόρη του Γιάννη και της Μαρίας. Ένα υπέροχο μικρό πλασματάκι. Μαζί φυσικά είδα και τον αγαπημένο μου Τσότσο, το κόκερ τους. Συνάντησα μετά από 14 χρόνια την Αντιγόνη, μια από της αγαπημένες μου συμμαθήτριες στο γυμνάσιο, ενώ σε μια άλλη μοναδική συνάντηση, ξαναείδα τον παλιό μου φίλο Μάνο, μετά από εννέα περίπου χρόνια, αφού επιτέλους γύρισε από τα ξένα, για να μου αποδείξει πως μερικοί άνθρωποι δεν αλλάζουν ούτε εξωτερικά ούτε στο μυαλό! Βαφτίσαμε και του Γιώργου το γιο (yo-yo), σε μια βάφτιση που απουσίασα τουλάχιστον κατά την διάρκεια του “μυστηρίου”, μιας και έγινε εκτός των τειχών και εγώ κατά την μετάβασή μου με το τραίνο, αφού δεν μπορούσα να πάω με το R1… ξέχασα να κατέβω στον σωστό σταθμό… Ήμουν εκεί στο γλέντι πάντως, που μάλλον μου ταίριαζε καλύτερα. Και με αυτό έκλεισε ο κύκλος των κοινωνικών.

95,6 κιλά

21/8/2010

Καιρό είχαμε να τα πούμε από εδώ. Κάτι οι διακοπές (των άλλων) κάτι η “λέιζι” διάθεση που σου προκαλεί το καλοκαίρι, όταν ιδικά είναι στο αποκορύφωμα του, δημιουργούν μεγαλύτερα χρονικά κενά, από όσο είναι η αίσθηση που έχεις για αυτά. Πλέον όμως όλοι λίγο πολύ αρχίζουμε να έχουμε αυτή τη μελαγχολική διάθεση για το καλοκαίρι που είναι έτοιμο να μας εγκαταλείψει και μαζί του και την ελάχιστη διάθεση για χαλάρωση. Και σίγουρα ο χειμώνας που έρχεται είναι ένας πολλά υποσχόμενος χειμώνας…από όλες τις απόψεις…

Στα δικά μας τώρα. Μιας και εγώ δεν έφυγα για διακοπές (πρώτη φορά μου ξανασυμβαίνει), προσπάθησα να εκμεταλλευτώ την “σχετική ηρεμία” που μπορεί να προσφέρει το κλείσιμο των δικαστηρίων αλλά και η χαλάρωση των ημερών, για να επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα διαδικαστικά θέματα του εγχειρήματος ώστε να τελειώσουν και αυτά (αμήν και πότε) ώστε να αφοσιωθώ στα νέα κεφάλαια. Παρόλο που ήλπιζα πως όλα θα έχουν τελειώσει μέχρι το δεκαπενταύγουστο, τελικά να που το ημερολόγιο λέει 21 και παρόλα αυτά δεν έχουν ολοκληρωθεί όλα. Δυστυχώς αυτό θα συμβαίνει μέχρι να μπούμε στην κανονική ροή, κάτι που όμως δεν θα αργήσει να γίνει, για το οποίο ανυπομονώ και εγώ εξίσου όπως και εσείς.

Στις εξελίξεις πάντως έχουμε την τοποθέτηση του βιογραφικού και στα αγγλικά, “θενξ” Φάνης για άλλη μια φορά, ελπίζοντας σύντομα να βρεθεί και λύση για την συνολική και ολοκληρωμένη μετάφραση. Επίσης μπήκαν οι πρώτες 78 συνήθεις ερωτήσεις – FAQ ή κοινώς “γαμωερωτήσεις“, στο ιδικά διαμορφωμένο πεδίο “Με ρωτάν συχνά!/FAQ“. Φυσικά όποιος έχει κάτι που θέλει να ρωτήσει και δεν το βρίσκει στην αντίστοιχη λίστα, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή να αφήσει κάποιο σχόλιο στην σελίδα των συνήθων ερωτήσεων.

Πλέον στην παρέα μας βρίσκεται και η Νίνα φέρνοντάς μας ένα βήμα πιο κοντά στο τρίτο τέλος της ιστορίας. Ο δείκτης της ζυγαριάς δείχνει 97 το ρολόι του iMac 16.30 και από το μικρό παράθυρο μπαίνει γλυκό, μαλακό, αυγουστιάτικο φως, που σύντομα θα μου λείψει…

26/7/2010

Έχουμε μέρες να τα πούμε και αρκετά πράγματα έχουν συμβεί.
Για αρχή στα δικά μας. Σήμερα είχα πάλι επίσκεψη κλητήρα.
Στο blog μπήκε και το info και ετοιμάζονται οι συνήθεις ερωτήσεις. Επιτέλους διορθώθηκε και το πρόβλημα με τα πηδηματάκια στις υποσημειώσεις και πλέον μπορείτε να πηγαίνετε άμεσα στην αντίστοιχη, καθώς διαβάζετε το κείμενο. Πλέον στην παρέα μας έχουμε και τρεις νέους φίλους. Την Τριανταφυλλιά, τον Πάνο και την Δήμητρα. Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη!
Στα κοινωνικά, ο Γιάννης απέκτησε κορούλα και έτσι από τις 7 του μήνα μπορεί να κάνει τον χαζομπαμπά! Να μας ζήσει!
υγ. Έκανα το πρώτο μου μπάνιο στην θάλασσα! και του χρόνου…
υγ2. 98 κιλά.

10/7/2010

Μπήκε και το “προηγούμενο / επόμενο” σε κάθε κεφάλαιο για πιο εύκολη ανάγνωση.
Άλλος ένας φίλος προστέθηκε στους υποστηρικτές – αναγνώστες. Σε ευχαριστώ Δημήτρη μου.

8/7/2010

Ήρθε, είδε, ενίκησε… Επιτέλους πάνω και το Βιογραφικό.

6/7/2010

Οικονομία. Νέο χαρτί καταγγελίας σύμβασης δανείου από την τράπεζα που δεν κοιμάται ποτέ! Το έβαλα μαζί με τα άλλα. Φυσικά ο Φάτσας αναγνώρισε άμεσα τον δράστη και ενημέρωσε έγκαιρα!
Στα δικά μας – εσωτερικά. Τελείωσα επιτέλους το πεδίο επικοινωνίας όπως και το πεδίο των νέων για να μην χάνετε ευκαιρία και να τα μαθαίνετε όλα!
Ελλάδα. Βγήκαν επιτέλους τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
Κοινωνικά. Ο Δημήτρης βρήκε δουλειά σε πολυυυύ καλύτερη εταιρεία. Παραμένω 100 κιλά.

Πριν από τις 6/7/2010

Ήρθε το ΔΝΤ. Οι μίζες, τα σκάνδαλα και οι απάτες πολιτικών δίνουν και παίρνουν. Οι συντάξεις μειώθηκαν και επιτέλους αυτή η κυβέρνηση έδωσε την λύση στο πρόβλημα της γενιάς των 800 ευρώ. Τους τα μείωσε για να μην διαμαρτύρονται. Η αστυνομία μετά την ριζική αλλαγή και αναδιάρθρωση της, που “επέβαλε” η νέα κυβέρνηση, με πρώτο μέλημα την αλλαγή του ονόματος του υπουργείου από “Δημοσίας Τάξης¨σε ¨Προστασίας του Πολίτη” προστατεύει καλύτερα τον πολίτη με μέτρα κοινωνικού και ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα, όπως η ενίσχυση της αστυνομικής δύναμης στα Εξάρχεια με το ριζοσπαστικό μέτρο της τοποθέτησης ματατζίδων όχι μόνο στις γωνίες κάθε τετραγώνου, αλλά και ενδιάμεσα. Τώρα κοιμάμαι ήσυχος… Ο Γαύρος έχασε πανηγυρικά τα πάντα και ο Σωκράτης πούλησε. Επιτέλους! Τα παιδιά τελειώσανε με τις πανελλήνιες και τα μπάνια αρχίσανε. Ο Μπομπ Ντίλαν ήρθε στην Αθήνα ενώ οι Yuri’s Accident έκαναν το πρώτο μεγάλο “λάιβ” τους μπροστά στο εκστασιασμένο κοινό τους. Η μάνα μου έμαθε να μαγειρεύει ικανοποιητικά, βρήκα τον ξάδερφό μου στο Φατσοβιβλίο και ανακάλυψα πως δεν είμαι ο μοναδικός σε αυτό τον κόσμο που έχει το επίθετο με το βαθμό δυσκολίας εννέα στην ανάγνωση του. Ο Γιώργος, φίλος και λογιστής μου απέκτησε το δεύτερο παιδί του και ο Γιάννης περιμένει το πρώτο!

Επίσης ανακάλυψα πως δεν είμαι ο μοναδικός που χρωστάει, δυστυχώς. Αυτή η ανακάλυψη, μέρα με την μέρα επιβεβαιώνεται. Η πρώτη τράπεζα προχώρησε σε “αναγκαστική κατάσχεση” που μάλλον την γλιτώνω μέχρι το τέλος του χρόνου. Μάλλον… Φυσικά τα τηλεφωνήματα δεν έχουν σταματήσει από τις εισπρακτικές και νέο ενδιαφέρον έχουν δώσει τα επονομαζόμενα “δικηγορικά γραφεία” του κάθε “κύριου Μαλάκα”. Ο Φάτσας γίνεται όλο και καλύτερος στην αναγνώριση των ανεπιθύμητων επισκεπτών και τα χαρτιά, εξώδικα, δικαστικές αποφάσεις, διαταγές πληρωμών και καταγγελίες δανείων όλο και περισσότερα. Όταν τελειώσω θα τα πάω για ανακύκλωση. Ο Δημήτρης απολύθηκε από την διαφημιστική που δούλευε και ψάχνει για δουλεία. Η οποιαδήποτε δουλειά πάει κατά διαόλου και το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι μέσα από την τόσο δύσκολη κατάσταση ανακάλυψα πως δίπλα μου υπάρχουν μερικοί εξαιρετικοί άνθρωποι που στις “καλές” συνθήκες του παρελθόντος δεν μπορούσα να εκτιμήσω σε αυτό το βαθμό, όπως ο Νίκος Λιάσκος. Δυστυχώς ισχύει και το εντελώς αντίθετο… σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και ποσότητα. Το άσχημο πάντα αποδεικνύει πως μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα και στην ποιότητα και στην ποσότητα!

Επιτέλους εδώ και 2 μήνες περίπου έχω αρχίσει να φτιάχνω αυτό που σχεδίαζα κοντά ενάμιση χρόνο. Ξεκίνησα το blog και μαζί το γράψιμο του αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος. Βρήκα και έναν πολύ καλό συνεργάτη, τον Ηλία, για την επίλυση του προβλήματος της λογιστικής λειτουργίας και του μη ευπρόσδεκτου φορολογικά σε αυτή τη χώρα, αλλά και την αποφυγή του παραλογισμού που πλέον έχει γίνει συνήθεια! Και σε λίγες μέρες θα μπορούν όλα να λειτουργούν τέλεια! Ήδη έχει φτάσει στο ένατο κεφάλαιο και με την υπάρχουσα συμμετοχή υποστηρικτών-αναγνωστών που έχουν προαγοράσει τουλάχιστον ένα από τα βιβλία της τριλογίας και έχουν ήδη γίνει 69, τυχαίο, δεν νομίζω, ήδη έχουμε φτάσει και στο δεύτερο τέλος και με μερικά άτομα ακόμα θα φτάσουμε στο τρίτο! Με την ευγενική προσφορά του Δημήτρη Φακίνου που έδωσε χώρο από το περιοδικό +design έγινε και η πρώτη ενημέρωση στον έντυπο τύπο ενώ οι πρώτες παρουσιάσεις έγιναν στο διαδίκτυο μέσω των blog, Τύπος Νυχτερινός και SMURFS BLOG. Ήδη έχει δημιουργηθεί σελίδα (page) στο facebook όπως επίσης και ελληνική ομάδα (group). Προφίλ έχει δημιουργηθεί και στο sync.gr ενώ τα νέα μπορεί να σας τα πει και ένα πουλάκι.

Έγινα 33. Παραμένω 100 κιλά. Ότι και να κάνω ακόμα και όταν δεν το κάνω. Φαίνεται πως το σώμα μου έχει αποφασίσει πως αυτό είναι το βάρος του. Άλλαξα νούμερο τηλεφώνου μετά από πολλά χρόνια αποφασίζοντας να φύγω επιτέλους από την εταιρεία με το 99,9% πληθυσμιακής κάλυψης που μάλλον δεν ανήκα σε αυτό. Όπου και αν βρισκόμουν. Πήγα στην άλλη που θεώρησα ότι αφού είναι καλή στις παρακολουθήσεις, σημαίνει πως θα έχει και καλύτερο δίκτυο. Έκανα λάθος. Σίγουρα όχι που έφυγα από την πρώτη. Σκέφτομαι να αρχίσω κολυμβητήριο, αν και κανονικά οι σκέψεις δεν μετράνε ως νέα και δεν θα έπρεπε να το αναγράφω εδώ. Σίγουρα δεν “στύβω”, κάτι που το διαπίστωσα στον πρόσφατο αγώνα 5χ5 που παίξαμε με τα παιδιά από το παιχνίδι. Ευτυχώς έχω σταματήσει το κάπνισμα εδώ και καιρό.

Αλλά αυτά είναι τα παλιά νέα… γιατί ο κουλουράς στην Ομόνοια “φρέσκα κουλούρια” φωνάζει!!!

Και εδώ θα βρίσκετε τα “φρέσκα κουλούρια” !